B. is acht, en slaapt 's nachts nog met een luier. We hebben 'm al vaker verteld dat dat een keer zal moeten ophouden, maar zelf vindt hij het wel best zo. 's Nachts geef ik hem één keer een schone luier, een activiteit waarvan hij meestal niet eens meer wakker wordt.
Maar gisteren wel.

Bij het verwisselen merk ik dat zijn pyamabroek nat is geworden. Ik mopper zachtjes op 'm, waarbij ik de woorden 'varken' en 'boefje' gebruik. Hij heeft een brede glimlach om zijn mond als hij vraagt; "waarom ben ik een varken?"
Ik buig me over hem heen en zeg; "omdat je je broek nat hebt geplast. En dat komt door het vele drinken. Dat zal je nog wel gaan merken, als je geen luier meer aan hebt, en je steeds moet opstaan om naar het toilet te gaan".

Waarop hij zegt; "ik wil dat woord nooit meer horen".