Wie kan er zeggen dat hij in 2003 de voornamen van zijn beide kinderen, beide afzonderlijk en zonder 'kunstgrepen' in een .nl-domein heeft geregistreerd? Maar heel weinigen, denk ik. Ik heb het vandaag gedaan. Unieke namen hebben mijn kinderen! Ik ben er trots op dat hun namen niet in die database met 13.000 Nederlandse voornamen voorkomen.
De voornaam van hun moeder overigens ook niet.
Tja, nou zadel ik je natuurlijk op met een groot raadsel. Wat is de achtergrond van deze mensen? Waar komen die unieke namen vandaan? En vooral, hoe heten die kinderen? :-)
Nou, de oorsprong van die namen ligt dichterbij dan je denkt, kan ik je verzekeren.

Ik doe het niet meer. Ik ben voorgoed afgekickt. Gisteren heb ik voor het laatst naar zo'n 'ramp op de weg'-programma gekeken, waar de ene na de andere eikel, verstoken van iedere vorm van zelfreflectie, de ene na de andere verkeersovertreding begaat. Ik zit me tijdens zo'n programma zodanig op te winden, dat ik heb besloten niet meer te kijken. Je schiet er ook helemaal niets mee op. Het enige wat je er van leert is dat er nog genoeg hufters in Nederland rondrijden, en dat wist ik al.
Rijdt er een of andere vrouwelijke randdebiel (toegegeven, meestal zijn het mannen) in een patserkar voortdurend te hard en niet een beetje ook, rijdt zo dicht op voorliggers zodat ze er bijna overheen rijdt, reageert ze bij aanhouding uiterst verontwaardigd als haar rijbewijs wordt ingevorderd.
'ja maar ik moest naar Schiphol, iemand ophalen...' (ik, rood aanlopend: JA TRUT DAN MOET JE EERDER VAN HUIS WEGGAAN, SNOL!). 'Ik ben anders een heel oplettend burger'. (ik: JA VISWIJF, HEEL NEDERLAND HEEFT NET KUNNEN GENIETEN VAN HOE VERANTWOORDELIJK JIJ MET ANDEREN OMGAAT!!)

Ik doe het niet meer.
Slecht voor mijn hart.

Deze week was ik in de gelegenheid om Bill Gates in levende lijve te gaan zien in Den Haag. Mij lijkt dat als je een presentatie geeft waarvan je weet dat je publiek aan je lippen hangt, je iets in elkaar draait waarvan je wilt dat er iets van blijft hangen. Zo niet bij Bill. Ik zou 'm op een cursus presenteren sturen. De saaie sok draaide er het ene na de andere PowerPoint plaatje doorheen en begeleidde het met monotone stem. Nee, er is niets bij mij blijven hangen.
Wat ik wel erg grappig vond was het spektakel eromheen. Dat begon al bij de ACHT fotografen (ik heb ze geteld) die voor het toneel heen en weer renden. Ze kregen twee keer vijf minuten (vijf met en vijf zonder flits) en toen moesten ze wegwezen. In die tien minuten zijn er honderden foto's van Gates gemaakt.
Microsoft had voor de introductie voor een eigen medewerker gekozen en dat zegt ook wat. Bij Microsoft is alles goed geregeld, maar gevoel voor show hebben ze niet. Ondanks het feit dat het een Amerikaans bedrijf betreft. Daar had wat mij betreft best iemand kunnen staan met meer charisma (maar ja, dat is een risico voor het behoudende bedrijf). Aan het einde was er ruimte voor vragen en de eerste vraag zorgde gelijk voor een lach. De vragensteller was, zo zei hij, door zijn vrouw uitgedaagd om Gates uit te nodigen voor het avondeten, zodat hij de rest van zijn vragen kon stellen.
Gates reageerde serieus en zonder een spier te verrekken. Dat het best een druk leven was zonder veel ruimte voor uitstapjes, blabladiebla.
Toen het gebeuren tegen het einde liep kwam er een dikke, slecht geklede jongen naar voren die voor het toneel knielde en met een pocket-cameraatje foto's maakte (met een flits die maar tot drie meter lekker werkt weet je zeker dat het niets wordt). Door het knielen kwam tussen spijkerbroek en trui een restant van een t-shirt en een bilspleet tevoorschijn waardoor mijn buurman grapte of ik daar met mijn camera niet voor de grap op zou moeten inzoomen.
Toen Gates aanstalte maakte om van het toneel te verdwijnen, begon die dikke te drentelen. Plots werd duidelijk dat hij in zijn hand een handgeschreven briefje hield. Hij stond bijna op het punt om het podium op te stappen, toen hij werd tegengehouden en hij het briefje afgaf met een gebaar naar Gates. Het antwoord van het toneel was een knikje, waarna spoedig daarna iedereen de zaal verliet.
Na de lunch, zo'n driekwartier later werd ik nieuwsgierig. Ik besloot die dikke in het complex van het Congrescentrum op te zoeken en hem te vragen wat er nou zo belangrijk is dat hij Gates een briefje had besloten te schrijven. In het tijdperk van fax, printer en email is een handgeschreven briefje toch een unicum aan het worden (en zeker naar iemand als Gates toe - de Godfather van de digitale wereld). Het duurde even, maar op het moment dat ik een deur doorliep, kwam hij daar net door naar buiten. In een zwaar twents accent vertelde hij dat hij 'iets' had ontdekt in de 'nieuwe Office' wat niet klopte en dat wilde hij melden. Ik begreep toch wel dat hij daarover niets kon vertellen? Ging het dan om een beveiligingslek in Office? Ja, hij was als hobby tester van Office en hij had ontdekt dat Office wel een woord, maar niet een hele pagina vertaalde. Maar Microsoft heeft hiervoor toch gewoon kanalen (ik doelde op de email-adressen waar betatesters problemen kunnen melden). 'Nee, hiervoor nog niet', was het antwoord. En als hobby? Dus dit is niet je werk? Nee. Wat doe je dan wel? 'In de elektrotechniek.' Mij keken twee ogen van de allergrootste eenvoud aan.
Nu vraag ik me alleen nog af wat er met het briefje is gebeurd. :-)